Yazı Detayı
13 Mart 2018 - Salı 13:52
 
İNSANLIĞA VEDA !
Tülay Sözeri
 
 

Geçtiğimiz pazar günü gencecik, pırıl pırıl, yaşam dolu 11 insanımız öldü. Bekarlığa veda partisine Dubai’ye gitmiş sekiz kız arkadaş, 2 pilot ve bir kabin amiri uçaklarının düşmesi sonucunda hayata veda etti. Mina’nın babası, Türkiye’nin sayılı zenginlerinden birisi Mustafa Başarandı. Mina iyi eğitim almış, babasının işlerini devralmaya hazırlanan, cıvıl cıvıl bir genç kız. Onun da, diğer arkadaşlarının da hepimiz gibi hayalleri vardı, hayattan beklentileri, bunun için çaba harcayacak heyecanları vardı. Ama olmadı, olamadı. Ölüm onları en hazırlıksızlık olduğu bir anda, tam da yaşam döngülerinin keskinleştiği bir zamanda yakaladı, aramızdan aldı götürdü.

Ölüm hayatın bir gerçeği. Ölüm olduğu için yaşam bu kadar değerli. Genç yaşlı, zengin fakir ayrım gözetmeksizin bu gerçeği elbette bir gün hepimiz yaşayacağız. Ama bu genç insanların ölümünde başka bir gerçeklik daha var. Öyle bir gerçeklik ki bu , tanık olduğunuz anda tüyleriniz ürperiyor, içiniz donuyor. Kendisinden üstün gördüğü kişilere karşı verilen tepki gerçekten dehşet verici. Ölen gençlerin zenginliği, başarıları, standart üstü yaşamlarına duyulan öfkenin, kinin bu kadar fütursuzca açığa çıkması , hepsi birbirinden değerli genç insanlarımızın ölümünü bile unutturdu. Bu nasıl bir vahşilik, nasıl bir nefrettir, bir kez olsun karşılaşmadıkları, bir kelamının olmadığı bu gençlere karşı bu nasıl bir önyargıdır, anlamak gerçekten çok güç.

Acaba biz hangi ara bu hale geldik? Nasıl cehaletin kucağına bu kadar düşüncesizce oturabildik? Varlıklı bir ailenin çocuğu olarak doğmak ne zaman suç oldu? Bu gençlerin ailelerinin perişanlığı, üzüntüleri hepimiz gibi derin ve içten değil mi? Ölüm karşısında herkes eşit değil mi ki, oturup bu gerçekliği düşünecek yerde, kendini savunamayacak insanlar yerden yere vuruluyor?

Dünyada varoluşumuz bu kadar tesadüfken, milyonda bir ihtimalle yaşama şansı verilmişken, biz kim oluyoruz da kendilerine düşen yaşam şansını değerlendiren bu gençleri eleştirebiliyoruz? Nereden biliyoruz kimin neyi ne ölçüde ne kadar içten yaşayabildiğini? Aynı imkânlara, zenginliğe sahip olabilselerdi, başka türlü hayatları olan insanların farkında olabilecekler miydi acaba ?

İnsan duyguları evrenseldir. Hepimizin yaşam kaynağı aynı. Yüce Yaratıcının yansımalarıyız. Yolumuz ayrı olsa da, kader yollarımız için ayrı bir yazılım yazılmış olsa da, hepimiz aynı amaca hizmet ediyoruz. O da insan olmanın gereğini yerine getirmek, şartlar ne olursa olsun mücadeleyi bırakmamak, Anamızı, babamızı , coğrafyamızı seçememek insan olma yolunda deneyim kazanma tecrübelerimizi yaşamamıza engel değil. Bu eşitsizliği bir şansa çevirmek, zorluklarla baş edebilmek kişisel çabalarımızla mümkün. Sadece biz kendimizi bilir, kendi yolumuzla ilgili kararlar alabiliriz. Bazen yanılırız, kalkarız düşeriz, ama eninde sonunda yolumuza devam ederiz.

Bu gençlerin de yürüdüğü bir yol vardı. Bir eşti, anneydi, sevgiliydi, evlattı, ablaydı, kardeşti. Varlıklı olmaları bu kimlikleri yaşamalarına, zaman zaman endişe kaygı duymalarına, sevinmelerine üzülmelerine engel değil ki? Belki bizden daha fazla imkânlara sahiptiler ama bizden fazla değildiler, hepimiz gibiydiler, sarıp sarmalanacak güçsüzlükteydiler. Şimdi biz yaşıyoruz, onlarsa öldüler. Ölümleriyle insanlığa nasıl veda ettiğimizi bizlere gösterdiler. İyi ki bunu bilmediler. En büyük adaletsizliğin kendilerini yapıldığına görmediler. Ölümlerinin bayram seyran olduğuna şahit olmadılar. Huzurla uyuyun çocuklar demek varken, arkalarından konuşanların günahlarıyla yüzleşmediler. İyi ki, iyi ki bizi tanımadılar.

 
Etiketler: İNSANLIĞA, VEDA, !,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
12 Eylül 2019
BİR AVUÇ GÖKYÜZÜ
05 Eylül 2019
EYMEN'İN KUL HAKKI
25 Ağustos 2019
ERKEK OLMANIN DAYANILMAZ HAFİFLİĞİ
05 Ağustos 2019
NERELERDESİN ?
29 Temmuz 2019
SUS RUHUM !..
22 Temmuz 2019
MAĞARA ALEGORİSİ !..
16 Temmuz 2019
BEYNİMİZDEKİ AKREPLER
10 Temmuz 2019
MÜKEMMEL DUYGULAR
01 Temmuz 2019
BİR NEFES BİR HAYAT
24 Haziran 2019
DİDEROT ETKİSİ!
17 Haziran 2019
MUTSUZ İNSANLARLA YAŞAMAYI ÖĞRENMEK !..
10 Haziran 2019
DÜŞÜYORUM, O HALDE VARIM!
25 Mayıs 2019
HABİL ve KABİL KARDEŞLER
18 Mayıs 2019
GÜNAYDIN ! NASILSINIZ ?
11 Mayıs 2019
GUERNİCA TABLOSU
04 Mayıs 2019
UMUDA YOLCULUK !..
25 Nisan 2019
SAKLAMBAÇ OYNAMAK...
18 Nisan 2019
DORİAN GRAY'İN PORTRESİ
22 Mayıs 2018
HARESE
28 Mart 2018
ÇÖL ÇOCUKLARI !
20 Mart 2018
UBUNTU FELSEFESİ
06 Mart 2018
KELEBEK TAKİBİ ..
21 Kasım 2017
YÜZLEŞMEK !..
14 Kasım 2017
İNSANIN KARANLIK YÜZÜ
07 Kasım 2017
ESTONYA FERİBOTU SENDROMU
31 Ekim 2017
ADALETİN BU MU DÜNYA?
25 Ekim 2017
UNUTULMUŞ GENÇLİK !..
18 Ekim 2017
KUYRUKLU YILDIZ TANRILARI
12 Ekim 2017
ÖNYARGISIZ YAŞAMAK !..
13 Haziran 2017
FARKEDİLMEK !..
01 Haziran 2017
BİR DÜŞ GÖRDÜM
25 Mayıs 2017
DÖNÜŞÜM
04 Mayıs 2017
KUĞU OLMAK ..
24 Nisan 2017
GEMİSİNİ KURTARAMAYAN KAPTAN!
12 Nisan 2017
BİR FİL HİKAYESİ !
30 Mart 2017
DUYGULARIN ENERJİSİ
20 Mart 2017
İLETİŞİM BECERİSİ ..
15 Mart 2017
ÖLMEYE YATMAK !..
13 Mart 2017
MUTLU HALKLAR
09 Mart 2017
PANDORANIN KUTUSU
23 Şubat 2017
SİSAL BİTKİSİ
20 Şubat 2017
GUGUK KUŞU
16 Şubat 2017
HUZURLU OLMAK
02 Şubat 2017
TAMAMLANMAK !
31 Ocak 2017
SAKLI KENTLER !..
23 Ocak 2017
MUCİZELERLE TANIŞMAK
20 Ocak 2017
BEDENİM ve BEN !
16 Ocak 2017
GİTMEK !..
09 Ocak 2017
PORTAKAL KABUKLARI
03 Ocak 2017
MUTLU YILLAR !
30 Aralık 2016
KÜÇÜK BİR ARI
26 Aralık 2016
AVCINIZ KİM?
22 Aralık 2016
MİSAFİR ODALARI
19 Aralık 2016
FOTOĞRAFI OLMAYAN ÇOCUKLAR
14 Aralık 2016
MEKTUBUNUZ VAR !..
12 Aralık 2016
ATLANTİS ŞEHRİ !
07 Aralık 2016
AMİPLERİN DANSI !..
05 Aralık 2016
HIZLI YAŞAMLAR
Haber Yazılımı